Gewoon dóen; het gaat vast lukken!

En daarom hoef ik zelf niet in de schijnwerpers…

Lisette Scholten, de jongste directeur van Consent, hoeft niet zo nodig in de schijnwerpers te staan. En toch zetten we haar erin: een gesprek met haar is bijzonder inspirerend.

Op een grijze, druilerige dinsdagochtend loop ik een vrolijk gele obs Molenbeek binnen om Lisette Scholten te ontmoeten. Lisette is sinds 1 augustus de directeur van deze basisschool in Boekelo. Een school met twee vestigingen; de andere ligt in Usselo. Een grote school (175 leerlingen) in Boekelo, een kleine (57 leerlingen) in Usselo. Samen met het team zet ze lijnen uit voor de toekomst.

“Ik ben een jonkie als directeur. In mijn team zitten natuurlijk leerkrachten die veel ouder zijn. Ik ben niet gekomen om ze te vertellen hoe het moet, maar om de ontwikkeling die het team graag wil, te ondersteunen door sturing te geven.”

“Ik ben een jonkie als directeur. In mijn team zitten natuurlijk leerkrachten die veel ouder zijn. Ik ben niet gekomen om ze te vertellen hoe het moet, maar om de ontwikkeling die het team graag wil, te ondersteunen door sturing te geven.”

Ze is pas 27 jaar. Na vijf jaar op de Imenhof in Losser (een paar jaar middenbouw en een paar jaar bovenbouw) heeft ze tamelijk onverwacht gesolliciteerd op Molenbeek. Het past bij haar persoonlijkheid dat ze geen sollicitatiebrief, maar een filmpje gestuurd heeft om zichzelf te laten zien als kandidaat. Dit vernieuwende heeft de beslissers getriggerd: vernieuwingsgezindheid en betrokkenheid waren welkom!

We zijn nauwelijks in gesprek als we gestoord worden door iemand van de gemeente. Er is eerder deze ochtend een enorme tak uit een boom naar beneden gekomen (gelukkig niemand geraakt) en Lisette heeft onmiddellijk actie ondernomen om te voorkomen dat zoiets zich kan herhalen. Van zulke dingen raakt ze niet in paniek: problemen zijn er om opgelost te worden. Een probleem is een uitdaging…

Lisette heeft haar laatste LIO-stage gedaan op de Imenhof. Daarna is ze er ‘blijven hangen’. “Ik heb het in die vijf jaar ontzettend leuk gehad, heel erg veel geleerd en ben zelf sterk gegroeid. Dat heb ik te danken aan de collega’s en de ouders met wie ik samenwerkte. Ik ben ze daar heel dankbaar voor. Door hun positieve feedback durfde ik aan deze klus te beginnen. De eigenschappen heb ik wel, en verder besloot ik het gewoon te gaan doen en het gaat vast lukken…! Ik heb in mijn leven het een en ander meegemaakt en begrijp heel goed dat het werk niet altijd het belangrijkste is. Ik snap het dan ook wel als een teamlid bij ziekte of tegenslag even op iets anders gericht is.”

Een moeder van leerlingen van de Imenhof vertelt me dat Lisette bijzonder gericht is op specifieke mogelijkheden en eigenschappen van leerlingen: “Mijn zoon was ongelukkig op school en dat was te merken in zijn gedrag en zijn resultaten. In het jaar dat hij bij Lisette zat, is hij veranderd in een veel gelukkiger kind, dat het behoorlijk goed doet op school.” Deze moeder betreurt Lisettes vertrek, maar ze feliciteert Molenbeek met haar komst!

Op de eerste maandag van haar eerste jaar als directeur, dus een half jaar geleden, is Lisette bij de deur gaan staan om alle leerlingen en hun ouders persoonlijk de hand te schudden. Daarvóór was ze al, zowel in Usselo als in Boekelo, de buurt door geweest om zich voor te stellen en om de drempel om in contact te treden als er iets gebeurt waar de buurt niet blij mee is, te verlagen. Een initiatief dat door de buurtbewoners zeer gewaardeerd is. Vervolgens is ze alle groepen in geweest. Toen ze in de loop van de ochtend alleen in haar kamer was, met een kop thee, wist ze dat ze de goede keuze gemaakt had. ‘Geluk moet je zelf maken!’ is een van haar lijfspreuken. Ze heeft gedaan wat op haar pad kwam en is er blij mee.

Hoe professionaliseer je je als directeur?

“Het laatste jaar op de Imenhof heb ik, gewoon uit belangstelling, meegedraaid in het managementteam en een  cursus ‘Leiding geven in leren’ gevolgd op Saxion. Nu ben ik wel toe aan de Master ‘Education Leading’, maar ik wil me nu eerst inwerken; alles tegelijk is niet verstandig. Dat is trouwens ook een van mijn valkuilen: te weinig de balans bewaren tussen actie en rust. Niet alles tegelijk…”.

Is dat je enige valkuil?

“Nee, ik moet ook oppassen dat ik in mijn enthousiasme niet doorschiet, dat ik tijdig prioriteiten stel.”

Wat doe je in je vrije tijd?

“Sporten (hardlopen en tennissen), en tijd maken voor familie en mijn vriendinnengroep. Dat laatste vind ik heel belangrijk.”

Je hebt niet alleen een filmpje gemaakt voor je sollicitatie, maar ook van een redding van een zeehond op Vlieland, toen je daar was met groep 8. Wat zegt dat over jou?

“Ook weer zo’n situatie die ik niet opzoek. Ik zoek niet naar belangstelling, maar kom er toch soms zomaar in te staan. Eigenlijk gaat het dan niet over mij, maar over anderen, en dan vind ik het wel prima. Als ik nu geïnterviewd word en ik kan het hebben over mijn prachtige team en mijn mooie tijd op de Imenhof, is dat alleen maar mooi!”

De tijd dringt: Lisette gaat even voor een groep, omdat er breedte-overleg is over leerlingen. Lang genoeg gepraat. Ik ben veel te weten gekomen en heb een mooi mens ontmoet.

Jonneke Adolfsen